اِم.آر.آی یا روش تصویربرداری با تشدید مغناطیس  (Magnetic Resonance Imaging(MRI  ، یکی از روش های پیشرفته تصویربرداری پزشکی جهانی است که با استفاده از آن میتوان تصویر بافت های درونی بدن را مشاهده و از آن طریق مشکلات و بیماری های اعضاء بدن را تشخیص داد.

همانطور که میدانیم در روش های تصویر برداری با اشعه ایکس مانند رادیوگرافی ساده و یا سی.تی.اسکن بدن تحت تابش مقدار معینی از اشعه یونیزه کننده قرار میگیرد اما در اِم.آر.آی از اشعه ایکس استفاده ای نمیشود و بنابراین نسبت به رادیوگرافی و سی.تی.اسکن بسیار کم ضررتر است. یکی از دیگر نقاط تمایز این روش با سی.تی.اسکن در این است که در اِم.آر.آی ، تصاویر بافت های نرم مانند: غضروف، تاندون، لیگامان، عصب و رگ ها بسیار واضح و دقیق دیده می شوند و این روش تصویربرداری برای تشخیص بیماری های این بافت ها مفید است.

طرز کار اِم.آر.آی چگونه است؟

اِم.آر.آی ، از یک میدان مغناطیسی بسیار قوی برای تصویربرداری از بافت های بدن استفاده می کند. اساس کار دستگاه بر مبنای حرکت های چرخشی( اسپینی ) اتم های هیدروژن موجود در بدن ایجاد می شود. دستگاه MRI لوله‌‌ای است که بوسیله آهنربای دایره‌ای شکل دواری احاطه شده است. این آهنربا میدان مغناطیسی ایجاد می کند. در اینجا موج رادیویی با طول موجهای متفاوت سطح نمونه را جاروب می کنند. انتهای نمونه با جذب انرژی از موج رادیویی هم فرکانس با چرخش آنها ، به حالت انرژی بالاتری می روند و در راستای میدان مغناطیسی خارجی قرار می گیرند. با قطع میدان این هسته ها به حالت اولیه خود برمیگردند. در این هنگام است که از ماده امواج الکترومغناطیسی با بسامد رادیویی تابش می شود که توسط سیم پیچی که به آن کویل می گویند، دریافت انجام می‌شود. این سیم امواج دریافتی را به جریان الکتریکی تبدیل می‌کند. سپس این جریانها تقویت می‌شوند و به عنوان سیگنالهای MRI به رایانه داده می‌شود. رایانه با استفاده از سیستم تبدیلی به نام تبدیل فوریه این داده ها را به تصویر تبدیل می‌کنند. این تصویر بسیار دقیق است و تغییرات بسیار کوچک را نیز می‌تواند نشان دهد.

ام آر آی برای تشخیص چه بیماری هایی مفید است؟

  • تومورهای درون لگن، شکم و قفسه سینه، اندام‌های تناسلی، کلیه‌ها و مجاری ادراری
  • برخی ازمشکلات قلبی
  • ناهنجاری‌هایی که کبد، کیسه صفرا، مجرای صفراوی و لوزالمعده را درگیر می‌کنند.
  • برای تشخیص علت درد لگنی، که ممکن است ناشی ازآندومتریوز، فیبروئید یا آدنومیوز باشد .
  • ناهنجاری‌هایی که بر رحم اثر می‌گذارند.
  • سرطان پستان

آیا اِم.آر.آی روش خطرناک یا بی خطری است؟

اِم.آر.آی روش تصویربرداری بسیار ایمن و کم خطری است. سالانه میلیونها نفر اِم.آر.آی انجام میدهند. انجام اِم.آر.آی کاملا بدون درد است و عارضه کوتاه مدت یا بلند مدت شناخته شده ای ندارد.

 برای اینکه ایمنی بیمار و پزشک در این دستگاه رعایت شود، باید بدانیم که  اِم.آر.آی شبیه یک آهنربای بسیار بزرگ و قوی است که وجود هرگونه فلز در کار و تصویربرداری آن ایجاد اختلال می کند.

بنابراین مواردی که لازم است هم بیمار و هم پزشک به آن کاملا توجه داشته باشند عبارتند از:

  • عدم وجود هیچ گونه وسیله فلزی در اتاق MRI
  • نداشتن ساعت ، زیور آلات، کلید، سکه یا خودکار فلزی
  • بیرون گذاشتن عینک، کارت بانکی و تلفن همراه
  • عدم وجود ایمپلنت در داخل بدن بیمار
  • گیره ها و سنجاق های مو که احتمال دارد فلزی باشد.
  • خارج کردن کمربند یا کفشی که فلز در آن به کار رفته
  • خارج کردن سمعک و دندان مصنوعی
  • عدم وجود پیس میکر در بدن بیمار

خدمات قابل ارائه در بخش اِم.آر.آی شامل چه مواردی میباشد؟

  • ام.آر.آی از عروق بدن (با و بدون تزریق)
  • ام.آر اِنتروگرافی
  • ام.آر آرتروگرافی
  • ام.آر آنژیوگرافی
  • ام.آر اِسپکتروسکوپی
  • ام.آر.آی پستان
  • ام.آر.آی نوزادان و جنین
  • ام.آر.آی تخصصی پروستات
  • ام.آر.آی لگن و اندومتریوز
  • ام.آر.آی مجاری ادراری
  • ام.آر.آی کبد و مجاری صفراوی
  • ام.آر.آی مفاصل فوقانی و تحتانی